آدرس وب جدید من با اسم

 

نفس تنهایی(منفرد)

 

www.breathalone.blogfa.com

 

منفرد

 

 

نفس

نمی دانم چرادیگرنفسم یار و مدد نیست مرا

اشک نمی باردشوق دیدارنیست مرا

 

 

دربهاران پراز گل وباران رحمت خدا

لذت شوق دیداریارحاکم نیست مرا

گرنباشی نفسم می شود روح ازتن جدا

چون بانبودت جسم باروح خوش نیست مرا

فکررابرای توای معشوقم می دهم سوق

گرنباشی مجنونم فکربرسرنیست مرا

 

 

من که درکوی یارخودتشنه لبان میگردم

گرآبی جویم بی نفسم آب حلال نیست مرا

من بردر می خانه فریادزنان می جویم هردم نفسم

گرنباشی زخم دل باشراب آرام نیست مرا

 

 

نفسم همتی کن وبین این دلشده را

گرنباشی شوق بر نوشتن نیست مرا

                                                             شالي شاليم

 

ازعرش باران می آید...

بامداداست و صدای باران نوازشبخش مهربان گوشهایم ونفس زنان دردریای معنای عشق غرق می شوم.

فکرم چیزی دریاد ندارد جزء اندکی از مهربانی دوست و این صدای خودکاراست که باکاغذ ملودی خوبی رابرای ریتم باران مشخص می کند.

وخواننده این موزییکال دستانم هستند و می خوانند:

 

  عشق یعنی درسکوت با غم دوری مهربانت درفکر رویا کنی

  قلبت را ایستگاه نبظ دریا کنی

  چشمانت رابرای ابرپاییز بهاران کنی

  خودرافدای آن مهربان رفته ازچشم وهست دریاد کنی

  فکرت را رها تراز رهایی بادصحراکنی

  عشق یعنی بهاری درزمستان ناامیدی

  عشق یعنی دوست داشتن غریب همیشه گی

  عشق یعنی درحقیقت گم شدن

  عشق یعنی درجمع عشاق حاکم شدن

  ومن خودرابرتراز تو میدانم ای دوست

  شالی تحت فرمان است ازحضرت دوست

  به توگفتم گردیدی ز من خطایی

  گوش کش نه بی وفایی

  زخم بردل دارم وپاییز بر من تلخ

  نمک نامهربان دوست با زخم دل چه خوش است؟

  گفتا فراوان دروغ یارجان نسار

  من رابا راست ودروغ کلام او چه خوش است؟

  خداوندا ازتو طلب بخشش می کنم هردم در نماز

  خودرا درعرش کبریای تودیدن خوش است

 

 

  مهربانی راازتو آموختم ای بخشنده مهربان

  ما رابا نامهربان ازخودراضی چه راه است؟

  دل را برایت هردم درشامگاه سفره کردم ای دوست

  نزرم را نپذیرفتی اما من راباتو بودن خوش است

  نفسم هر دم می آید وپاهانم پراظتراب می لرزند

  دستان راوقت نوشتن نام تو خوش است

 

 

  خداوندا من اگر در جام شرابت جرئه ای آب بنوشم

  به تو سوگند درعالم مستان می نخورده مست ومدحوشم

  این دشده را درنظرت پر برکت گردان ای دوست

  شالی رابا تو بودن و نامت را خواندن خوش است

 

شالی شالیم/م.ر

 

یار و غربت

نمی دونم چرادلم بهونه یارمی گیره

چراچشام بارون بهار می گیره

برای نوشتن یه متن باید برم تا کهکشون

برم پیش ستاره هابسوزم ازآتیششون

نمی دونم چرادلم غم غربت می گیره

من تو وطن واون هوای شهر یار می گیره

دل من تنها شده تنهایی عادت کرده

دل من خسته شده خستگی عادت کرده

دل من غصه نگوخوابم می گیره ازتو

دا من موضه نکن دلم می گیره ازتو

فکر من یه کشتی باش توی دریای خیال

فکر من پاروبزن توی اقیانوس کمال

دست من توبنویس چکیده ای ازفکرودل

دست من تویاری کن یارباش بافکر ودل

شالی شالیم/م.ر

 

نسیما

من دروطن و دل من بهانه یارمی گیرد

یک کلام سلام و دل من عشق فراوان می گیرد

گفتم چه کنم دست خودم نیست نمی دونم چی بگم

گفتا توبگو تابگویم مهرت چیست چه بگویم

نسیما ازعشق تو من رسواترین مست عالم هستم

بایاد تومن بی شراب درعالم مستان هستم

توشدی ساقی من مهرتوبرماسر

نسیمابادبهاران میوزدچه آمدبرسر

نسیم من بهاریست که ازنفس بادصباجان گرفت

خاک من خاکیست که ازکنعان پرپروازگرفت

دل من برای اومی تپد هردم ای وای

چه کنم اورابارنج رنجاندم ای وای

شالی شالیم/م.ر

 

به نام خداوندشعرآفرین

 

نمی دونم چرادلم بهونه یارمی گیره

منی دونم چراچشام بارون بهارمی گیره

واسه نوشتن یهمتن بایدبرم تاکهکشون

برم پیش ستاره هابسوزم ازآتیششون

نمی دونم چرادلم غم غربت می گیره

من تووطن واون هوای شهریارمی گیره

دلمن تنهاشده تنهایی عادت کرده

دل من خسته شده خستگی عادت کرده

دل من غصه نگوخوابم می گیره ازتو

دل من موعضه نکن دلم می گیره ازتو

فکرمن یه کشتی باش تو دریای خیال

فکرمن پاروبزن تواقیانوس کمال 

دست من توبنویس چکیده ای ازفکرودل

دست من تویاری کن یارباش بافکرودل

 

                                                                        شالی شالیم/م.ر

پاك قربان آن نگاه معصوم چشمانت قرباني آن نازنين مهربانم اي به قربان آن زلف سياهت به قربان چشمان آسمانيت دلم مي خواهدتورادرعاقوش بگيرم وروي به توبه نمازبايستم بعدازخداتورامي ستانم بعدازخداتورامي شناسم چشمهايم رامي بندم وتورا بايك رويامي بينم مي بينم كه توبامن هستي ومن باتو آنروزي كه قلبم راازمن دزديدي تاصبح نخوابيدم وروياي توراديدم ازعشقت اي زيبايم نازنينم ديگردارم كه ميميرم اي زندگي تنها هستم گناه كردم وتازه حديثي شنيدم بعدگناه بدم كه گفت آن بزرگواركه اگرتوبه مي كردم دربهشت بودم پيش خدا حال كه مي خواهم خودراپاك كنم نمي توانم نمي دانم بانفس خودچه كنم مراوسوسه مي كندبه كارگناهم واي كه اگركسي بودتادرددلم رابرايش مي گفتم قلب خودراازغم وگناه پاك مي كردم واز گناه مي گريختم ومي رفتم دلم رامي خواندم با تميزي وآراستگي وسپس ازخداي خودطلب بخشش مي كردم تابه حال كسي به من نگفت كه من چه كنم آه كه چقدرحالم بداست غربت من درتربت غم جاگرفت وقت تمام شدن عمرومن بايدبروم نفرين به عشق وعاشقي نفرين به من وقلب سياهم نفرين به غم بدكينه دلم نفرين به بغبان سياه جلوه دلم تمام عمرم راپاي جاهلي ام گزراندم اكنون خسته ام وهمچنين پشيمان دلم را مي خواهم به يك جاي ديگرببرم تاشايدهواي آنجا خوب باشدتانمي رم شالي شاليم/م-ر

( به كي بگم)

 

نمي تونم حرف بزنم

قلم به كاغذبيارم

 

 

نمي تونم داد بكشم

ازته دلم بگم

كه من دارم داغون مي شم

كه من دارم ويرون مي شم

گاهي وقتافكرمي كنم

كه چه خوبه بميرم

امااگه گناه نبود

شايدالان مرده بودم

آره من مي گم

چه خوبه كه من تنهام

اماچه خوبه تنهايي

تنهادليل غروره تنهايي

نمي تونم بقزبكنم

نمي تونم گريه كنم

چي كاركنم كه بگن من ديوونم

تامنوتنهاكنن

 

بگن فلاني ديوونست

ولش كنيد

بگن حاليش نيست

ولش كنيد

بگن اصلااون مرده

ولش كنيد

مي خوام گريه كنم

مي خوام بقزكنم

مي خوام حرف بزنم

مي خوام فريادكنم

ازته دلم بگم

روي كاغذبكشم

فكرهاي مزخرفمو

ازخودمن دوربكشم

كه دارم من ميميرم

كه دارم طلف مي شم

كه دارم آب مي شم

كه دارم فردا مي شم

من دارم ازچي مي گم

چه حرفايي دارم مي گم

چه ديوونه گي ميكنم

نكنه واقا ديوونم

بروديگه ولم كن

بروديگه تنهام كن

مي گي چراازسنگي برام

مي گي چرانمي خندي برام

واسه من دنيا كوچيك شده

عشق مثل يه موباريك شده

درختاسايه ندارن

قلبها مرام ندارن

حرف ها معني ندارن

آدمها وفا ندارن

ازچي بگم

ازكي بگم

چي بگم

واسه كي بگم

ديوانه وارداد ميزنم

آره فريادمي زنم

دنياآخرشده

روزهاساعت شده

ثانيه تكراريه

هميشه خوشي فراريه

دلم مي خوادبه من بگين

دلم مي خوادبه روم بيارين

بگين حرفت چيه

بگين كارت چيه

بگين چراداد مي زني

بگين چراتوخودتي

بگين توفكرتوچيه

بگين چراحرف نمي زني

بگين فردات چيه

اميدبه كيه

بگين دنيات كيه

بگين دلت باكيه

من مي گم

كه تنها

تموم حرفم همينه

هيچكي منونمي خواد

زندگي واسه چيه

مغزمنوشستوشو ندين

دفترشعرموبهم بدين

بزارين واسه دلم

توي دفترم بنوسيم

آخه اون تنها كسيه

كه حرفامو گوش مي كنه

كه دردامو مي دونه

كه دنيامو مي خونه

واسه اون من يكي ام

تنها يكي فقط يكي

وايه اون من ميميرم

دردام يكي دنيام يكي

روزگارتوري شده

كه هركي روتومي بيني

واسه خودش حال مي كنه

واسه خودش كار ميكنه

اما من چي

فكرم چيه حرفم چيه

دليل گريه كردنم چيه

بقزدلم خيلي زياد

پيراهنم سياه ناب

سياهي موهاي عاشق

هميشه مستوخراب

دلم مي خوادكه بمونم

واسه دلم من بخونم

تنهابرم تنها بيام

هميشه ازتوبدونم

من كه توي دنياي تو

كوچيكم خوارم توگلي

من كه توي دنياي خود

يه جزيره ام تودريايي

 

پايان

                                                                   شالي شاليم/م-ر